De Taalprof over grammatica

(Tekst van http://taalprof.web-log.nl/taalprof/2006/08/waar_was_de_taa.html).

Op zijn zwerftocht over de wereld, langs onbekende verten en verre stranden, was de Taalprof natuurlijk ook even op het wereldcongres van de andere superhelden van de grammatica in Grammapolis. Daar bracht hij vele uren door in serieus overleg met de bekende Grammar Girls, die in het Engelse taalgebied bij de meest uiteenlopende grammaticaproblemen uitkomst blijken te kunnen bieden. Ook sprak hij met de zogeheten Latin Lovers, die een bijzondere voorliefde voor de klassieke talen vertonen. Deze zijn de afgelopen jaren zeer succesvol geweest, en hun populariteit groeit nog steeds.

Samen luisterden ze naar de alarmerende uiteenzetting van de Chinese superheld, de wijsgeer Nu Wei, over hun gezamelijke vijand, het verschrikkelijke Grammaticale Onbenul. Dit monster, dat zoals bekend de totale vernietiging op het oog heeft van alles wat mooi en goed is aan de grammatica, dit monster dus, breidt zijn invloed wereldwijd in angstaanjagend tempo uit. Het bedient zich van een complexe, maar zeer effectieve strategie om de geesten van argeloze taalgebruikers te vergiftigen. De bestrijding van het Grammaticale Onbenul is de belangrijkste taak van elke superheld.

Volgens Nu Wei is het van het grootste belang om deze strategie zo snel mogelijk te ontzenuwen. Daartoe is echter wel een diep inzicht nodig in hoe deze in elkaar zit. Want je kunt een wapen alleen onschadelijk maken als je het in zijn diepste kern kunt treffen. En voor een krachtig gif kun je alleen een tegengif ontwikkelen als je heel gedetailleerd op de hoogte bent van de chemische samenstelling ervan. Nu Wei had nog meer van dit soort vergelijkingen (eerlijk gezegd was hij een beetje langdradig), maar toen hij tot de kern van de zaak kwam, was iedereen weer klaarwakker.

Hoe gaat het Grammaticale Onbenul dan te werk? Hoe vergiftigt dit monster de geesten van de argeloze taalgebruikers? Dat gaat volgens Nu Wei via een soort drietrapsraket.

Eerst probeert het Onbenul de indruk te wekken dat de grammaticale analyse, de zinsontleding, samenvalt met de grammaticale structuur van de taal zelf. Wie een beetje nadenkt, ziet meteen dat dit grote onzin is (de taal bestaat ook zonder de taalkunde), maar iemand die niets weet van grammaticale analyse kun je alles wijsmaken.

Als genoeg mensen ervan overtuigd zijn dat de beheersing van de grammaticale analyse hetzelfde is als de beheersing van de taal, dan is de tijd gekomen voor de tweede trap: dan begint het Grammaticale Onbenul te schamperen dat goede ontleders helemaal geen goede taalgebruikers zijn, en dat de beste taalgebruikers doorgaans helemaal niets van grammaticale analyse weten! Dat dit laatste komt omdat vrijwel niemand ook maar het flauwste benul heeft van waar het bij grammaticale analyse om gaat, dat valt in dit stadium niemand meer op.

Dan is het tijd voor de derde trap: de doodsteek. Nu begint het Onbenul het nut van de grammaticale analyse in twijfel te trekken. We willen toch eigenlijk alleen maar betere taalbeheersing, zo roept het uit (bedenk dat het eerst ervoor heeft gezorgd dat iedereen denkt dat taalbeheersing hetzelfde is als de beheersing van grammaticale analyse). En van betere ontleding ga je helemaal niet beter lezen, luisteren, praten of schrijven! Wat heb je er dan aan? Zo wordt alles wat mooi en goed is aan grammaticale analyse op vakkundige wijze de nek omgedraaid en keert iedereen zich vol walging van deze vaardigheid af.

Natuurlijk was de stemming onder de grammaticale superhelden na afloop van Nu Wei's lezing bedrukt. Het Grammaticale Onbenul had een ijzersterke strategie. Wat kun je hier nog tegen inbrengen, zelfs als je een grammaticale superheld bent?

Het congres dreigde op een totale mislukking uit te lopen. De Grammar Girls stonden er een beetje beteuterd bij, en zelfs de anders zo zelfverzekerde Latin Lovers kamden voor de zoveelste keer hun haren glad en maakten nog maar eens quasi-nonchalant hun nagels schoon. En toen betrad de Taalprof het podium…

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-Share Alike 2.5 License.